Vocale samples komen in alle maten en soorten. Mogwai gebruikt in ‘Punk rock’ een lang stuk interview met Iggy Pop: ‘You see, what sounds to you like a big load of trashy old noise is in fact the brilliant music of a genius, myself’. De muziek erboven? Gesmoord lawaai.
 

De rapper Extince samplet in ‘Spraakwater’ een kort stukje Fabeltjeskrant, louter ter opsmuk: ‘Het is feest… We gaan feestvieren, lieve toehoordertjes’.
 

Steve Reichs ‘It’s gonna rain’ is een pioniersvoorbeeld uit 1965: een predikantenstem wordt eindeloos herhaald en een beetje minder irritant gemaakt met de hulp van phase shifting; de muziek doet aan techno denken die te veel drugs heeft genomen.
 

Een classic is van The Orb, die in ‘Litlle fluffy clouds’ de spreekstem van Rickie Lee Jones in de mix gooien. Vraag van de interviewer: ‘What were skies like when you were young?’ Antwoord van Jones, die een zeer sexy neusverkoudheid heeft: ‘They went on forever… we lived in Arizona and the skies always had little fluffy clouds…’. De muziek zweeft sowieso als een opblaasknuffelschaap boven het Battersea Power Station, de stem van Rickie Lee Jones pompt extra helium bij.
 

Tot zover een paar van die kleine, pluizige samplewolken.