De cd ‘Blues funeral’ van Mark Lanegan schopt het in 2012 tot een vierde plaats in de Vlaamse Ultratop, in de Franstalige hitlijst blijft hij op vijftig steken.

Aldo Struyf, een Belg die Nederlands spreekt, speelt op vier songs van ‘Blues funeral’ keyboards, en ook andere muzikanten die in het noorden van het land wonen hebben zich over de heer Lanegan ontfermd toen hij een poos down and out in Antwerp was; ze hebben zelfs overal met hem opgetreden.

Maar zoiets creëert nog geen gordijn tussen noord en zuid.

Een andere case is het succesvolle The National. Hoogste notering in Vlaanderen voor ‘High violet’: 3. In Franstalig België: 32. ‘Trouble will find me’: 2 tegenover 25.

Ik kan een paar redenen bedenken, maar die zijn sociologisch niet wetenschappelijk.

Een ander voorbeeld: de door luisteraars samengestelde hitparade van Radio Klara wordt al jaren gedomineerd door Johann Sebastian Bach, in het bijzonder door diens Matthäus Passion.

In de lijst van Musiq3 staat Schubert bovenaan, met zijn geweldige tweede pianotrio, dat bekend is van de film ‘Barry Lyndon’.

Bachs Johannes Passion staat in Franstalig België op 6, de Matthäus Passion is gewoon nergens te bekennen.

Voor alle duidelijkheid: deze weetjes zijn niet bedoeld als munitie om het land te splitsen. Maar evenmin om het te redden.

Trouwens: ’t Is vrijdag.