Een paar Nick Cave-grappen op een rij:

1. Een tekstfragment uit ‘Good good day’: ‘See her breasts how they rise and fall / And she knows I’ve used that line before’. Dat laatste klopt: het was in de song ‘Hard on for love’.

2. In de totaal belachelijke videoclip voor ‘Heathen child’ van Grinderman, een groep waarin Cave en C° het reptielenbrein op 10 zetten, zien de heren eruit als Romeinse honderdmannen, maar eigenlijk stond er ‘Griekse Olympusgoden’ in het script. Communicatiefoutje met de kostuumafdeling. Resultaat: de verkeerde rokjes. In een Canvasprogramma vraagt iemand naar aanleiding van die clip aan Cave: ‘Where does all the mythology come from?’ Waarop de man: ‘From myths’.

3. De tekst van ‘God is in the house’ uit de plaat ‘No more shall we part’. Een radioman deed de song in 2001 af met ‘Cave heeft zich tot god bekeerd’, waardoor hij bewees meer een plugger dan een luisteraar te zijn. De stad in de song is klein, de kerk gezandstraald. Alles is ’s nachts verlicht zodat misdaad geen plek meer heeft om zich te verstoppen. Homo’s die straten afschuimen, homohaters met een autokrik in de hand, én – jawel – lesbische tegenaanvallen: kennen ze daar niet, da’s iets voor de grote stad. ‘t Wordt een gospel-in-crescendo: ‘Well-meaning little therapists / Goose-stepping twelve-stepping Te-to-ta-li-ta-ri-a-nists / The tipsy, the reeling and the drop down pissed / We got no time for that stuff here’. Nultolerantie. Overzichtelijkheid. Kerstmarkt. Een keten met gezonde voedingsproducten die eindelijk een filiaal in de winkelwandelstraat heeft. De blauwe zwaailichten ’s nachts die van het opnamedecor voor de gezellige misdaadserie zijn. De fluistertoon van ‘There’s no fear about / If we all hold hands and very quietly shout / Hallelujah’. Uit-mun-tend! En ook: de verdiende winnaar van de Comedy Casino-cup 2001!