Natuurlijk kent u Johannes Brahms. Noot: als u ’s mans oeuvre écht kent, voel u eventjes niet aangesproken.
Opnieuw. Natuurlijk kent u Johannes Brahms. U kent zijn Hongaarse dans nummer 5 via Charlie Chaplin. Die plakt in ‘The great dictator’ twee keer zijn tandenborstelsnor op: voor zijn rol van dictator Hynkel, maar ook voor die van een joodse barbier die een klant inzeept en scheert op het ritme van deze wonderlijke, naar het schijnt onbewust van ene Béla Kéler gestolen dans; Brahms dacht dat hij gewoon een traditional plunderde.
Wie weet staat u wel eens te hupsen op de lichtste toets van het Werchterpakket of op Tomorrowland-dj’s van eigen bodem? Dan bestaat de kans dat u ‘Phat Brahms’ van (Steve Aoki), Dimitri Vegas & Like Mike kent. (Aoki), Vegas en Mike maken Botsautookesbrahms, die alvast eerlijk is in de bronvermelding.
Bent u vertrouwd met ‘Baby alone in Babylone’ van Jane Birkin? Serge Gainsbourg stal voor haar het Poco Alegretto uit Brahms’ 3e symfonie. Mooi stuk, trouwens.
Nu we toch bezig zijn: wat jatte Gainsbourg in ‘Initials B.B.’? Inderdaad, de symfonie ‘Uit de Nieuwe Wereld’ van Antonín Dvořák. Ik snuister gewoon wat rond op whosampled.com. Stuk dat Gainsbourg gebruikte begint op 1’59”, staat er bij de Nieuwe Wereld. Maar na 1 minuut, als de symfonie bescheiden losbarst, denk ik: waar ken ik dit van? Antwoord: ‘Same old thing’ van The Streets.
Rechts onderaan op mijn scherm, ondertussen, in het ‘U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd’-deel: Henry Purcells ‘Music for the funeral of Queen Mary’, zoals gesampled door Woodkid. De hele song leunt op die sample. Maar waar ken ik die begrafenismars van Purcell vooral van? Juist, van de begingeneriek van de Kubrickfilm ‘A clockwork orange’.
Ik kan uren in zo’n sampleketting verdwalen. Een der leukste encyclopedieën op internet, dat whosampled.com. De conclusie is saai maar waar: we kennen meer klassieke muziek dan we denken dankzij stelende popmuzikanten en filmsoundtracks.
Honderd 