Brahms en whosampled.com

 
Natuurlijk kent u Johannes Brahms. Noot: als u ’s mans oeuvre écht kent, voel u eventjes niet aangesproken.

Opnieuw. Natuurlijk kent u Johannes Brahms. U kent zijn Hongaarse dans nummer 5 via Charlie Chaplin. Die plakt in ‘The great dictator’ twee keer zijn tandenborstelsnor op: voor zijn rol van dictator Hynkel, maar ook voor die van een joodse barbier die een klant inzeept en scheert op het ritme van deze wonderlijke, naar het schijnt onbewust van ene Béla Kéler gestolen dans; Brahms dacht dat hij gewoon een traditional plunderde.

Wie weet staat u wel eens te hupsen op de lichtste toets van het Werchterpakket of op Tomorrowland-dj’s van eigen bodem? Dan bestaat de kans dat u ‘Phat Brahms’ van (Steve Aoki), Dimitri Vegas & Like Mike kent. (Aoki), Vegas en Mike maken Botsautookesbrahms, die alvast eerlijk is in de bronvermelding.

Bent u vertrouwd met ‘Baby alone in Babylone’ van Jane Birkin? Serge Gainsbourg stal voor haar het Poco Alegretto uit Brahms’ 3e symfonie. Mooi stuk, trouwens.

Nu we toch bezig zijn: wat jatte Gainsbourg in ‘Initials B.B.’? Inderdaad, de symfonie ‘Uit de Nieuwe Wereld’ van Antonín Dvořák. Ik snuister gewoon wat rond op whosampled.com. Stuk dat Gainsbourg gebruikte begint op 1’59”, staat er bij de Nieuwe Wereld. Maar na 1 minuut, als de symfonie bescheiden losbarst, denk ik: waar ken ik dit van? Antwoord: ‘Same old thing’ van The Streets.

http://www.whosampled.com/sample/26080/Serge-Gainsbourg-Initials-B.B.-Anton%C3%ADn-Dvořák-Symphony-No.-9,-From-the-New-World,-1st-Movement-(Adagio,-Allegro-Molto)/

Rechts onderaan op mijn scherm, ondertussen, in het ‘U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd’-deel: Henry Purcells ‘Music for the funeral of Queen Mary’, zoals gesampled door Woodkid. De hele song leunt op die sample. Maar waar ken ik die begrafenismars van Purcell vooral van? Juist, van de begingeneriek van de Kubrickfilm ‘A clockwork orange’.

Ik kan uren in zo’n sampleketting verdwalen. Een der leukste encyclopedieën op internet, dat whosampled.com. De conclusie is saai maar waar: we kennen meer klassieke muziek dan we denken dankzij stelende popmuzikanten en filmsoundtracks.

We’re gonna rise above

 

2007. Dave Longstreth, songschrijver van Dirty Projectors, heeft de LP ‘Damaged’ van het als een klasse 5-orkaan rockende Black Flag in 15 jaar niet gehoord.

 

image

 

Op Youtube vind je een liveopname van de Black Flagsong ‘Rise above’ met een jonge, ontketende Henry Rollins. In die dagen vrat een adelaar iedere dag zijn lever op. ’s Nachts groeide die telkens weer aan. ‘We are tired of your abuse / Try to stop us it’s no use / We’re gonna rise above’: Black Flag is hardcore. Black Flag is geen kattenpis:

 

 

Er zijn twee dingen heel speciaal aan de Dirty Projectorscover van het volledige ‘Damaged’ van Black Flag:

1. hardcorekopstoten veranderen in een soort kamerpop voor de 21e eeuw

2. De Projectors coveren de plaat zoals Longstreth ze zich herinnert, en leggen ze zelfs niet op ter controle. Resultaat: een omgegooide tracklist, vergeten strofes, overgeslagen songs, en met ‘Rise above’ zelfs een verkeerde titel.

Ik vraag me af hoeveel (ex-) Flagfans de songs van Dirty Projectors kunnen herkennen, en omgekeerd: wie ‘Rise above’ zonder van iets te weten tot de originals zou terugbrengen.

Iemand die dat kan, en daar ook een uitgesproken mening over heeft, is StonerPunk666. De man heeft ondertussen zijn nom de plume veranderd in BadBoy, maar StonerPunk666 past hem beter. Zijn reactie op Youtube: ‘These songs are being raped. When I say rape, I mean date raped. They drugged the song up, waited til it passed out, took off its clothes, watched it sleep for a bit while sipping on some Franzia, then commenced to half-heartedly fuck it while Broken Social Scene plays in the background. This cover is a great example of what is killing rock music.’

Franzia blijkt wijn in zakken voor wie grote dorst heeft. Het mij tot voor kort onbekende Broken Social Scene klinkt inderdaad als de hoofdpijn achteraf.

 

 

Ondertussen heb ik ‘Rise above’ gehoord, en goed maar niet wereldschokkend bevonden. Wat daarna komt, da’s iets anders. Voorbeeld? Voorbeeld!

 

 

Nick Cavegrappen

 

Een paar Nick Cave-grappen op een rij:

1. Een tekstfragment uit ‘Good good day’: ‘See her breasts how they rise and fall / And she knows I’ve used that line before’. Dat laatste klopt: het was in de song ‘Hard on for love’.

 

 

2. In de totaal belachelijke videoclip voor ‘Heathen child’ van Grinderman, een groep waarin Cave en C° het reptielenbrein op 10 zetten, zien de heren eruit als Romeinse honderdmannen, maar eigenlijk stond er ‘Griekse Olympusgoden’ in het script. Communicatiefoutje met de kostuumafdeling. Resultaat: de verkeerde rokjes. In een Canvasprogramma vraagt iemand naar aanleiding van die clip aan Cave: ‘Where does all the mythology come from?’ Waarop de man: ‘From myths’.

 

 

3. De tekst van ‘God is in the house’ uit de plaat ‘No more shall we part’. Een radioman deed de song in 2001 af met ‘Cave heeft zich tot god bekeerd’, waardoor hij bewees meer een plugger dan een luisteraar te zijn. De stad in de song is klein, de kerk gezandstraald. Alles is ’s nachts verlicht zodat misdaad geen plek meer heeft om zich te verstoppen. Homo’s die straten afschuimen, homohaters met een autokrik in de hand, én – jawel – lesbische tegenaanvallen: kennen ze daar niet, da’s iets voor de grote stad. ‘t Wordt een gospel-in-crescendo: ‘Well-meaning little therapists / Goose-stepping twelve-stepping Te-to-ta-li-ta-ri-a-nists / The tipsy, the reeling and the drop down pissed / We got no time for that stuff here’. Nultolerantie. Overzichtelijkheid. Kerstmarkt. Een keten met gezonde voedingsproducten die eindelijk een filiaal in de winkelwandelstraat heeft. De blauwe zwaailichten ’s nachts die van het opnamedecor voor de gezellige misdaadserie zijn. De fluistertoon van ‘There’s no fear about / If we all hold hands and very quietly shout / Hallelujah’. Uit-mun-tend! En ook: de verdiende winnaar van de Comedy Casino-cup 2001!